0
آیتم : 0
قیمت کل‪:‬ £0.00
مشاهده سبدتسویه حساب
0
آیتم : 0
قیمت کل‪:‬ £0.00
مشاهده سبدتسویه حساب

تور قونیه

...
آشنایی با قونیه
شهر قونیه مرکز بزرگترین استان بزرگترین دشت و یکی از بزرگترین شهرهای ترکیه است که هفتمین شهر پرجمعیت این کشور به شمار می رود. شهری واقع در جنوب منطقه میانی آناتولی که عمده مساحتش از فلات و دشت تشکیل شده است. سرزمین هایی هموار با پوشش گیاهی قوی و خاک مناسب که از نظر کشاورزی از اهمیت زیادی برخوردار می باشد و بیشتر بخش های جنوبی اش با رشته کوه های طاروس احاطه شده اند. 
قونیه شهری است تاریخی که در گذشته پایتخت سلاطین روم بوده و ترک ها از آن به عنوان سلجوقیان روم یاد می کنند. از این رو یادگاری های زیادی از گذشتگان به خصوص دوران سلجوقی در آن به چشم می خورد. البته این شهر عمده محبوبیتش را مدیون شاعر بزرگ و صوفی متفکر پارسی زبان حضرت مولانا می باشد، بزرگ مردی به نام و مشهور که در دوران سلجوقی در این شهر زندگی می کرد. 
با وجود رشد و پیشرفت عظیم قونیه در سال های اخیر و جذب و پذیرش دانشجویان متعدد از شهرهای اطراف توسط دانشگاه سلجوق (Selçuk Üniversitesi) هنوز هم حال و هوای شهرهای استان آناتولی در آن احساس می شود و قونیه ماهیت خود را از این لحاظ به طور کلی حفظ کرده است. 
می توان از قونیه به عنوان یکی از مقاصد محبوب گردشگری برای افراد جویای آرامش نام برد، افرادی که رفتن به یک شهر آرام را به سفر به استانبول پرهیاهو ترجیح می دهند. گرچه مردم این شهر معمولاً با زبان انگلیسی یا هر زبان دیگری غیر از ترکی آشنایی ندارند اما به حدی خونگرم و میهمان نوازند که رفتن به میان آنها حتی بدون دانستن زبانشان بسیار لذت بخش و بی استرس خواهد بود. اما مواظب رانندگان تاکسی در این شهر باشید، رانندگانی که گاهی هیچ معذوریت اخلاقی تعریف شده را برای گردشگران قائل نیستند و همیشه در پی فریب آنها می باشند.
قونیه جزو شهرهای مذهبی ترکیه به شمار می رود از این رو تقریباً نیمی از بانوان این سرزمین باحجابند. پس برای جلوگیری از ایجاد تمایز با پوشش ساکنین این شهر کمی مواظب لباس پوشیدنتان باشید. 
قونیه در سرزمینی کاملاً هموار آرمیده، شهری کاملاٌ یکنواخت و مسطح که هیچ ناهمواری به استثنای یک تپه کوچک به نام آلاتین تِپه سی (Alaattin Tepesi) واقع در مرکز آن در این شهر به چشم نمی خورد. تپه ای مصنوعی  که در دوران سلجوقی با هدف ایجاد یک موضع مناسب و مرتفع برای اشراف زادگان جهت تماشای منظره و چشم انداز شهر از طریق کاخ هایشان بنا گردید. اکنون از این تپه به عنوان یک پارک مرکزی جذاب و سایه دار استفاده می شود. 

غذاهای محلی قونیه اغلب از بلغور گندم و گوشت بره تهیه می شوند. از معروف ترین غذاهای این شهر می توان به اتلی اِکمک (etli ekmek) نام برد، یک غذای بومی ترکیه که از نظر ظاهری شبیه پیتزاست، اتلی اکمک در ترکی استانبولی به معنای نان با گوشت می باشد. محتویات اتلی اکمک شامل نان تخت پخته شده، گوشت، فلفل، پیاز و گوجه فرنگی است. از دیگر خوشمزه های این شهر می توان به پیشمانیه (Pişmaniye) اشاره کرد، یک شیرینی هیجان انگیز شبیه پشمک و یک توپ گرد کاملاً سفید. یکی دیگر از غذاهای محبوب قونیه کونیا فیرین کِباب یا کباب داخل فر قونیه (Firun Kebab) می باشد، این کباب از گوشت بره تهیه می شود، تکه های بریده شده گوشت را در فر قرار می دهند تا کاملاٌ سرخ و پخته شود، سپس تکه های گوشت را در داخل یک قابلمه مسی به همراه چربی های گرفته شده از گوشت روی اجاق می گذارند و می پزند.
شیرینی های قونیه بسیار معروف و خوشمزه اند، شیرینی هایی هیجان انگیز که محبوب ترین آنها جِزِریه (Cezerye) می باشد، شیرینی سنتی ترکیه که از هویج درست شده.
در هنگام سفر به قونیه امتحان خوراک تریت (Tirit) را به هیچ وجه از دست ندهید، غذایی بسیار خوشمزه که محتویاتش شامل گوشت، برنج سنتی و سبزیجات است. 
آب مرغ یا تاوُک سویو (Tavak Suyu) یکی دیگر از غذاهای خوشمزه قونیه است، یک سوپ دلنشین شبیه سوپ گوجه فرنگی با مرغ و رشته فرنگی.

نام قونیه یادآور مولانا شاعر بلندآوازه ایرانی است، بزرگمرد پارسی زبان که آرامگاهش در این شهر قرار دارد. این شهر به شهر درویش های مرید مولوی مشهور می باشد. آثار مولانا تاثیری شگرف بر روی ادبیات و فرهنگ ترکی دارد و اکثر جانشینان وی در طریقه صوفه گری نیز در این ناحیه بودند. قونیه از جمله شهرهای تاریخی ترکیه است که فرهنگ مشرق زمین را در خود حفظ کرده و مردم آن دیدگاه های مذهبی و اسلامی عمیقی دارند. از این شهر به عنوان سنگر اسلام نیز یاد می شود و ساکنین آن هنوز هم دین دارتر از بقیه شهرها می باشند. 
این شهر مولد فرش های ترکی است که در دوران رنسانس به اروپا صادر شدند، همچنین پارچه های گرانقیمت با الگوی بافت بسیار غنی در این شهر یافت می شوند، پارچه هایی که از آنها به عنوان رومیزی و روتختی استفاده می شود و اغلب در نقاشی های معاصر به عنوان نماد ثروت و شکوه گنجانده می شوند. 
آهنگ محلی قونیه به نام کونیالیم (Konyalım) در وصف عشق به یکی از اهالی قونیه سروده شده است. 
آب و هوای قونیه

قونیه دارای آب و هوای سرد و نیمه خشک در سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن می باشد، شهری که در سامانه طبقه بندی اقلیمی تروارثا تابستانی گرم را تجربه می کند. دمای متوسط این شهر در تابستان 30 درجه سانتی گراد و بالاترین درجه حرارت آن در تاریخ سی اُم ژوئیه سال 2000، 40.6 درجه سانتی گراد اندازه گیری شده است. میانگین متوسط دما در فصل زمستان منفی 4.2 درجه سانتی گراد و کمترین میزان درجه حرارت در تاریخ ششم فوریه سال 1972 منفی 26.5 درجه سانتی گراد ثبت شده است. با توجه به شرایط جغرافیایی قونیه و قرار گرفتنش در ارتفاعات، این شهر شاهد تابستان هایی خشک با شب هایی سرد می باشد. گرچه میانگین بارش در قونیه پایین است اما در طول سال در این شهر بارندگی نیز وجود دارد.

تاریخچه قونیه
قونیه شهری در مرکز آناتولی ترکیه می باشد که برای قرن ها در حفظ نام خود موفق بوده است. شهری که در منابع کهن از آن به عنوان ایکونیون (Icinion)، ایکونیون (Ikonyon) و ایکونیوم (Iconium) به معنای شمایل یاد می شود. دلیل انتخاب این نام، به افسانه ای در اساطیر یونانی باز می گردد. در اساطیر یونانی آمده که بر این شهر اژدهایی چیره شده بود که گه گاهی به آن حمله می کرد و گروهی از زنان و دختران را می بلعید. پرسیوس (Perseus) پسر ژوپیتر این اژدها را کشت و مردم شهر را از بلای او رها کرد. مردم شهر نیز به پاس رشادت این قهرمان اساطیری تصویری از وی را به یکی از دروازه های شهر می آویزند و به همبن مناسبت نام یونانی ایکونیون به معنای شمایل را برای آن برمی گزینند. 
از این شهر در منابع عربی و فارسی به اسم قونیه یاد می شود که البته این نامگذاری هم دلیلی دارد و به افسانه ای مربوط می شود. افسانه ای رایج در بین مسلمانان که به سفر دو درویش دوستدار پروردگار به آسمان، باز می گردد، سفری آسمانی از سرزمین دور خراسان به سمت غرب. زمانیکه این دو درویش در سرزمین های مرکزی آناتولی در حال پرواز بودند یکی پرسید، فرود آییم (“Konayim mi”) و دیگری در پاسخ گفت: مطمئناً (“Kon ya). بنابراین در این سرزمین فرود آمدند و نام قونیه برای آن انتخاب شد.
بر اساس نشانه های باستان شناسی منطقه قونیه جزو یکی از قدیمی ترین سکونتگاه های آناتولی است و قدمت آن به 7000 سال قبل از میلاد و دوران نوسنگی (عصر حجر) باز می گردد. بر اساس نتایج تحقیقات قبل از پیدایش اسلام این شهر شاهد دورانی نظیر عصر تمدن فرانوسنگی (Copper Age)، عصر تمدن برنز (Bronze Age civilizations)، دوران هیتی ها (Hittites)، فریگی ها (Phrygians)، دوران لیدی ها (Lydians)، ایرانیان فارسی زبان (Persians)، رومیان (Romans) و امپراتوری روم شرقی (Byzantines) می باشد. 
می توان از قونیه به عنوان یک مکان بسیار مهم و مقدس برای مسیحیان نام برد، مکانی مقدس که سنت پائول (St. Paul) یکی از مهمترین مبلغان مسیحیت و بنیانگذار الهیات و خداشناسی و سنت برناباس (St. Barnabas) در یکی از سفرهای خود به آسیای صغیر در 50 سال قبل از آن بازدید کردند. سنت پائول در طی این سفر مردم قونیه را موعظه کرد اما این کار آنها یهودیان و امت آنها را خشمگین ساخت.
نقطه شروع گسترش اسلام در این شهر به دوران خلافت معاویه بازمی گردد، اندکی بعد از کوتاه شدن دست ساسانیان، قونیه به دست سپاهیان اسلام افتاد، در قرن اول هجری یا هفتم میلادی سپاه معاویه بر قونیه مسلط شدند، اما آنها در این دیار زیاد دوام نیاوردند. کشاکش و جنگ مسلمانان از قرن دوم هجری یا هشتم میلادی که عباسیان به جای امویان نشستند تا قرن چهارم هجری یا دهم میلادی ادامه داشت. در نیمه دوم قرن پنجم هجری یا یازدهم میلادی این دیار به دست سلجوقیان افتاد. قونیه در بین سال های 1701 تا 1308 پایتخت این قوم بود. علاءالدین کیقباد بن کیکاوس (Alaaddin Keykubad) یازدهمین سلطان از سلجوقیان روم بود که در سال 1220 دیوارهای شهر را بازسازی نمود و برج هایش را تعمیر و مرمت کرد. اما از آنجایی که این شهر محل مبارزه قدرت های بزرگی نظیر سلجوقیان، بیلیک کارامان (Karamanoglu)، مغول ها و ایلهانیان (Ilhan’s) بود، جنگ های متعددی در آن رخ می داد و همواره ظاهرش تغییر می کرد. در زمان قدرت سلطان  محمد دوم ملقب به محمد فاتح، قونیه جزو قلمرو عثمانی ها شد. این شهر در دوره عثمانیان وجهه سیاسی اش را از دست داد اما حیات ادبی و عرفانی اش هنوز ادامه داشت. اولین سرشماری عمومی در آن دوران صورت گرفت و در زمان بایزید دوم، سلطان سلیمان یکم و مراد دوم دوباره تکرار شد.
در دوران سلطان سلیمان یکم قونیه مرکز استان مستعمره عثمانی ها کارامان ایلی (Karaman ili) گردید. در دوران تسلط عثمانی ها با تاسیس سیستم ولایتی این شهر تبدیل به مرکز ولایت قونیه گردید. 
استان قونیه در سال 1867 مرزبندی شد و سرزمین هایی نظیر نیده (Niğde)، اسپارتا (Isparta)، ایچیل (İçil)) و تکه سانجا (Teke Sanjaks) را در برگرفت. در همان سال در شهر آتش سوزی بسیار فجیعی رخ داد و متاسفانه در سال 1873 شاهد یک قحطی بسیار جدی بود. 
در قرن نوزدهم  زمزمه ها در مورد نفرین شدن این شهر به گوش می خورد، دیواره های شهر کاملاً ویران شده بودند و مساجد در شرایطی بسیار وحشتناک به سر می بردند. تا اینکه در اواخر قرن و در سال 1896 بعد از افتتاح خط راه آهن به اسکی شِهیر (Eskisehir) فعالیت های تجاری در قونیه رونق یافت و در سال 1902 اقدامات مثمر ثمر و حیاتی بسیاری در زمینه پیشرفت در ماشین آلات کشاورزی این شهر صورت گرفت. دوره ای طلایی همزمان با سلطنت سلطان عبدالحمید دوم که می توان از وی به عنوان یک تولید کننده و مولد ثروت بسیار پربار برای این دیار نام برد. 
همزمان با جنگ جهانی اول شمار نیروهای انسانی در قونیه نیز مانند دیگر نقاط کشور کاهش یافت، شهر مورد تصرف متفقین قرار گرفت و خط راه آهن قونیه توسط بریتانیا در ژانویه سال 1919 راه اندازی گردید. متفقین در ماه مارس سال 1920 همزمان با به وقوع پیوستن استقلال ترکیه به رهبری آتاتورک قونیه را ترک کردند. 
به طور کلی این شهر برای ایرانیان یادآور شاعر پرآوازه مولاناست، شاعری پرآوازه در زمینه اشعار عرفانی و بنیانگذار طریقت مولویه. از دیگر جاذبه های این شهر می توان به مدرسه کاراتای (Karatay Medrese)، محل آموزش و فراگیری علوم الهی در گذشته که امروزه از آن به عنوان یک موزه استفاده می شود، مسجد علادین کیقباد با قدمتی کهن مربوط به قرن دوازدهم و موزه اینجه میناره (Ince Minare) اشاره کرد.
یکی دیگر از جاذبه های جذاب و دیدنی قونیه پارک پروانه های گرمسیری است، مکانی جذاب که در سال 2015 افتتاح گردید و اکنون جایگاه بیش از 6000 پروانه از 15 گونه مختلف و 20000 گونه گیاهی گرمسیری می باشد.
جاذبه های گردشگری قونیه

شهر آنکارا سرنوشت پر فراز و نشیبی داشته و بارها و بارها توسط سلسله های گوناگون فتح شده است. از مهم ترین مردمان و سلسله هایی که نقش پر رنگی در تاریخ آنکارا داشته اند، می توان به ایرانیان، رومیان، سلجوقیان، عثمانیان و فریگیه ای ها اشاره نمود. با این که سال ها از حکومت این افراد بر آنکارا می گذرد؛ اما هنوز هم آثار زیادی از آن ها در موزه های این دیار و دیگر شهرهای ترکیه به چشم می خورد.

 آنکارا یکی از قدیمی ترین شهرهای ترکیه است و به همین خاطر شرح تاریخ آن در مجالی به این کوتاهی نمی گنجد؛ اما تلاش می کنیم به صورت خلاصه نکات مهم تاریخی این شهر را بیان کنیم.

اهمیت شهر آنکارا به زمان هیتی ها بازمی گردد. آن ها سلسله ای بودند که در هزاره ی دوم پیش از میلاد در قسمت های آسیای میانه و صغیر و بخصوص سوریه حکمرانی می کردند. پس از آن ها به ترتیب فریگیه ای ها و بعد از آن لیدی ها، ایرانی ها، یونانی ها، گالات ها، رومی ها، بیزانس ها و ترک ها صاحب این شهر شدند. در ابتدا سلجوقیان و سپس عثمانیان صاحب آنکارا شدند تا نهایتا جمهوری ترکیه تشکیل و آنکارا به عنوان یکی از شهرهای بزرگ آن مشغول به فعالیت شد.

  • آرامگاه و موزه مولانا
  • موزه مولانا
  • بنای موزه مولانا
  • مراسم رقص سماع
  • تپه علاء‌الدین
  • مسجد علاءالدین
  • موزه باستان‌شناسی
  • موزه آنتوگرافی
  • تربت و مسجد شمس تبریزی
  • مسجد سلطان سلیم
  • موزه آتاترک
  • مسجد دارالفنون سلطان سلیم
  • قاره‌ پینار
  • شهرهای زیرزمینی مخفی
  • مراکز خرید قونیه
آرامگاه و موزه مولانا
مراسم رقص سماع
تپه علاء‌الدین
مسجد علاءالدین
موزه باستان‌شناسی
موزه آنتوگرافی
قاره پینار
مراکز خرید
شهرهای زیرزمینی

مقبره عارف، صوفی و شاعر مشهور، مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی، و موزه‌ای که یادگارها و آثار او را به نمایش می‌گذارد، از جمله جاذبه‌های مشهور دنیا به شمار می‌رود. آثار درون موزه شامل دست نوشته‌های قدیمی، قرآن‌های خطی، آلات موسیقی دوران رومی و آثار هنری دوران سلجوقی است. این آرامگاه به نماد قونیه تبدیل شده و سالانه بازدیدکنندگان بسیاری را به خود جذب می‌کند. 

سماع در لغت به معنای شنوایی و آواییست که شنیدن آن خوشایند است و در اصطلاح صوفی به معنی اشراق و جدا شدن از خویشتن است. مراسم مذهبی درویش‌های چرخان (درویش‌های مرید مولوی) یکی از زیباترین مراسمیست که در قونیه برگزار می‌شود. چرخش افراد همراه با ریتم خاص و شاعرانه موسیقی احساس پرواز و عرفان را در روح این دراویش زنده می‌کند. در نقاط مختلفی از قونیه و هم‌چنین در نزدیکی مرکز فرهنگی مولانا می‌توانید از دیدن این مراسم زیبای معنوی لذت ببرید.

تپه‌ای مصنوعی که توسط سلطان سلجوقی، علاءالدین کیقباد ساخته شد و امروزه درست در وسط شهر قرار دارد و از آن به عنوان پارک استفاده می‌شود. این تپه دارای دو جاذبه دیدنی است: مسجد علاءالدین و بقایای کاخی قدیمی در شمال تپه. در این سازه بسیار قدیمی، کتیبه‌ای از جنس مرمر وجود دارد که قدمت آن به سال ۱۲۲۱ باز می‌گردد.

این مسجد از قدیم‌ترین آثار تاریخی دوران سلجوقیان بوده و روی تبة علاءالدین بنا شده است. در دوره رکن‌الدین مسعود اول سلطان سلجوقی، ساخت بنا آغاز شد و در زمان علاء الدین کیقباد اول به اتمام رسید (1221).
در محوطة مسجد مزارهای مسعود یک، قلیچ آرسلان، رکن‌الدین سلیمان دو، غیاث‌الدین کیخسرو، قلیچ آرسلان چهار و غیاث‌الدین کیخسرو سه قرار دارد.

این موزه که در سال ۱۹۶۲ در مکان فعلی خود آغاز به کار کرد، در جنوب مدرسه سیرچلی در مرز شهر قونیه قرار دارد و در این موزه آثار متعلق به دوره نوسنگی، عصر مفرغ قدیم، عصر مفرغ میانه (مستعمرات تجاری آسور)، عصر آهن(فریقیان، اورارتو) کلاسیک، یونان، روم و بیزانس در معرض دید قرار دارد.

  • آثار دوره نوسنگی در حفاری‌های: چومرا، چاتال هویوک، اربابا و سوبرده
  • آثار دوره عصر مفرغ قدیم: در حفاری‌های سیزما و کاراهویوک
  • آثار دوره مستعمرات تجاری آسور: در حفاری‌های کاراهویوک 
  • تکه‌های ظروف چایخوری متعلق به دوره فریقیان: در حفاری‌های تپه علاء الدین در قونیه بدست آمده. هم‌چنین، درهای متعلق به دوره فریقیان در انواع مختلف در منطقه کاراپینار کیج کیشلا هویوک یافت شده و به همراه درهای متعلق به دوره لیدی‌ها در معرض دید عموم قرار دارد.
  • از آثار دیدنی این موزه می توان به تابوت‌های رومی اشاره کرد.
  • در فضای داخلی موزه باغچه، محرا‌ب‌ها، سنگ‌های گور، ستون‌های سنگی یادبود و استخوان‌های متعلق به دوره روم و بیزانس در معرض دید عموم قرار دارد. حفاری کمکی صورت گرفته توسط سیلله تات کوی و چومرا علی بی هویوک سبب شد تا موزاییک‌های پایه متعلق به کلیسا برداشته شده و به موزه انتقال یابد.

در این موزه انواع لباس، کمر و دیگر انواع انتوگراف، سلاح و سکه‌های با ارزش در معرض نمایش قرار گرفته است. قسمتی از این موزه به صورت نمایشگاهی از قالی، قالیچه و گلیم مرتب شده است. این موزه در جادة لارنده واقع شده است.

این منطقه که از لحاظ استراتژیکی و قدمت از اهمیت خاصی برخوردار است، از قونیه 94 کیلومتر فاصله دارد. قاره پینار که از شهرستان‌های قونیه به شمار می‌رود، هم از نظر زراعت و هم دام‌داری منطقه مهمی است. شهرستان قاره پینار در ابتدا رو به
فرسایش بوده است؛ اما بعدها با بازسازی آن به یکی از مناطق محبوب مردم تبدیل شد. این منطقه که از لحاظ زمین‌شناسی بسیار عجیب است مورد توجه زمین‌شناسان و خاک آن در آزمایشگاه‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. علاوه بر این در این منطقه گودال به وفور یافت می‌شود و آب‌های جاری در آن از لحاظ ارزش طبی در دنیا بی‌نظیر است.

در قونیه مراکز خرید مختلفی وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به کوله سیت، decors careketenciler turistik masera، m1، kombassan، kipa، harinets اشاره کرد.

این شهر زیرزمینی در 40 کیلومتری هتامیش و 30 کیلومتری قاره پینار قرار دارد. مواقع حمله و یا خطر، مردم به حالت موقت به شهرهای زیرزمینی پناه می‌برند تا بتوانند زندگی خود را نجات دهند. در این شهرهای زیرزمینی پایگاه،‌ انبارهای غذایی،‌ محل عبادت (کلیسا)،‌ سنگ آسیاب، انبار آب و قبرستان وجود دارد. مسیحی‌هایی که در این منطقه زندگی کرده‌اند، در دوران بعد از بیزانس‌، بعد از قرن 7 مسیحیت به این شهرهای زیرزمینی نقل مکان کرده‌اند. گودال‌ها مانند غارهای زیرزمینی در  اثر آبی که ناگهان قسمت بالایی آن نشست پیدا می‌کند روی زمین گودال‌هایی ایجاد می‌کنند که عمق آن‌ها از چند متر تا چند هزار متر متفاوت است. بعضی از آن‌ها به شکل استوانه و یا شبیه استوانه است. بعضی‌ از آن‌ها به قسمت انتهایی غارهایی وصل است و تا قسمت بسیار عمیق غارها ادامه دارد. در انتهای بعضی از گودال‌ها آب و در انتهای بعضی دیگر دی ‌اکسید کربن و گازهای با گوگرد وجود دارد.

Don`t copy text!
WhatsApp chat