0
آیتم : 0
قیمت کل‪:‬ £0.00
مشاهده سبدتسویه حساب
0
آیتم : 0
قیمت کل‪:‬ £0.00
مشاهده سبدتسویه حساب

تورقزوین

شهر توریستی و باستانی قزوین در فاصله ١٣٥ کیلومتری شمال غربی تهران در دامنه سلسله کوه های البرز قرار دارد و به علت واقع بودن در مسیر مهم ترین راه های ارتباطی ایران، داشتن دشتی پهناور و حاصل خیز و کشاورزی پر رونق، بهره مندی از آب و هوای معتدل، وجود شهرهای صنعتی در اطراف آن و دارا بودن مدارس دینی و مراکز آموزش عالی متعدد به ویژه دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، به عنوان یکی از مراکز مهم فرهنگی و اقتصادی ایران به شمار می رود.

قدمت تاریخی شهر قزوین بر اساس برخی نوشته ها به اواسط هزاره پنجم پیش از میلاد مسیح(ع) و براساس برخی نوشته های دیگر به عصر ساسانیان در تاریخ ایران باز می گردد. ظاهراً شاپور ذوالاکتاف (٣١٠ – ٣٧١ میلادی) برای جلوگیری از تهاجم دیلمیان به ساختن قلعه ای در منطقه این شهر فرمان داد و پایه شهر براساس همین فرمان ریخته شد. برخی از مورخین اعتقاد دارند نام قزوین از واژه کشوین به معنی مرزداری آمده است که پس از تغییر، به قزوین بدل شده، برخی از مستشرقین نیز اعتقاد دارند واژه قزوین از نام طوایفی به نام کاسپین، گروه ساکن در غرب دریای خزر گرفته شده است.

این شهر از سال ٩٥٥ هـ ، ق به مدت ٥١ سال در عصر صفویه رسماً به عنوان مرکز حکومت ایران انتخاب شده بود، لذا در تاریخ ایران از ارزش مهم فرهنگی و تاریخی برخوردار است.

شهر قزوین همواره کانونی از علم و ادب، فرهنگ و هنر، دین، فلسفه و حکمت بوده و بزرگان زیادی را در عرصه های مختلف علمی در خود پرورانده است.

اماکن و بناهای تاریخی بر جاذبه های جهانگردی استان افزوده و همگی چون نگینی بر تارک شهر قزوین و استان می درخشند. قلعه تاریخی الموت، دروازه های نه گانه تاریخی، مساجد معروف مانند مسجد جامع که در عصر هارون الرشید (١٩٢ هـ . ق) پایه آن گذاشته شد، مدارس قدیمی مانند مدرسه پیغمبریه و شیخ الاسلام و امام زاده های شهر از جمله آثار تاریخی استان و شهر قزوین تلقی می شوند.

از لحاظ آب و هوا به رغم اینکه بخش مهمی از واحدهای صنعتی در اطراف شهر قزوین مستقرند ولی به علت دشت بودن استان، اثری از آلودگی هوا مشاهده نمی شود و استان دارای مناظر زیبا و طبیعی مانند دریاچه اِوان و غیره می باشد.

از لحاظ صنعتی نیز علاوه بر نیروگاه بزرگ شهید رجایی و کارخانه بزرگ سیمان آبیک، شهرصنعتی البرز یک موقعیت استثنایی به استان قزوین بخشیده است.

در زمینه کشاورزی نیز اگرچه مساحت قزوین ١% از مساحت کل کشور است، ١٠% باغات میوه و ٥% از باغات کل کشور در این منطقه قرار دارد.

 قزوين را در نوشته هاي قديم اروپا شهر باستاني « ارساس » يا « ارسا سيا» و در تواريخ يونان همان شهر قديمي « راژيا » و در زمان اشکانيان به نام موسس آن « اردپا » خوانده اند.

  ساسانيان آنرا « کشوين » ناميده اند، يعني سرزميني که نبايد از آن غافل شد برخي هم آن را « قسوين » يا شهر که مردمي پرصلابت و استوار دارد و بعضي از مورخين هم معرب « کاسپين » گفته اند به دليل آنکه قوم کاپست از مجاورت درياي مازندران به طرف اين دشت مهاجرت کرده و با اقوام بومي اختلاط نموده اند و گروهي هم به مرکز ايران رفته اند و درياي خزر نيز به همين دليل به بحرالقزوين يا درياي قزوين اشتهار دارد.

در منطقه قزوين صدها تپه باستاني شناسايي شده که هر يک برگ زريني از تاريخ و تمدن ميهن اسلامي مان را در سينه جاي داده اند و تنها حفاري تپه سگزآباد نشانگر تمدن 9 هزار ساله يکجانشيني در اين دشت حاصلخيز است.

بناي شهر قزوين را به شاپور ذوالاکتاف نسبت داده و مي گويد آنجا را “شاد شاپور” ناميد. امام ابوالقاسم عبدالکريم بن محمد رافعي در کتاب التدوين في اخباراهل العلم به قزوين و زکرياي بن محمد محمود ممکوني در آثارالبلاد و ياقوت حموي درمعجم البدان به نقل ازاين فقيه و شاهزاده فرهاد ميرزا معتمدالدوله در کتاب هدايه السبيل و کفايه الدليل باستناد شهرت قزوين را از بناهاي شاپور ذوالاکتاف نگاشته اند.

احمدابن ابي عبدالله برقي در کتاب “النبيان” و خواجه حمدالله مستوفي در “تاريخ گزيده” و محمد حسنخان اعتماد السلطنه در کتاب “مرآت البدان” و امين احمد رازي در “هفت اقليم” به نقل از البنيان و استاد و با تولد خاور شناس نامي روس در کتاب “جغرافياي تاريخي ايران” بناي شهر قزوين را به شاپور اول منسوب داشته اند. شمس الدين سامي بيک در “قاموس الاعلام ترکي” در اين باره ترديد کرده و نوشته است که از ايرانيان شاپور ذوالاکتاف با يکي از بهرام ها شهر قزوين را بنياد كرده اند. منبع اصلي اين دو قول يکي “اخبار البدان” ابن فقيه و ديگري “البنيان” احمد بن ابي عبدالله برقي است که مولفان سابق نيز عموما با اين دو ماخذ استناد داشته اند. البته نمي توان در اين باره نظر قطعي داد وليکن با بررسي اوضاع دوران فرمانروائي اين دو پادشاه مي بينيم زمان شاپور ذوالاکتاف که بواسطه صغر سن نمي توانست در کارهاي کشور موثر باشد سراسر مملکت دستخوش کشتار و تاراج طوايف داخلي و خارجي بود.

بنابراين مناسب است باني قزوين را بنا به نگارش” ابن فقيه شاپور ذوالاکتاف” بدانيم اما اين که ابن فقيه ذکر کرده است شاپور ذوالاکتاف شهر قزوين را بنا کرده و آن را شاد شاپور ناميد. ديگران نيز در اين زمينه شرحي نگاشته اند از جمله حمد الله مستوفي در تاريخ گزيده به نقل از کتاب البنيان قدري بتفصيل پرداخته اند و نوشته است شهر قزوين را شاپور بن اردشير بابکان ساخته و آن را شادشاپور نام کرد همانا آن شهري که در ميان قزوين ساخته اند چنانچه رودخانه چند بر جنوبي آن روانست و رودخانه ابهر بر شمالي آن و از آنجا اطلال بار و پديدارست.

     محمد حسن خان اعتماد السلطنه نيز در کتاب “مرآت البلدان” به نقل از کتاب البنيان اين موضوع را تا اندازه اي روشن تر به قلم آورده و مي گويد قزوين را شاپور بن اردشير بابکان ساخت و شاد شاپور نام نهاد و همانا آن شهري بود که ميان رودخانه هاي خررود و ابهر رود مي ساخته اند و آنجا پديدار است و مردم آنجا در ديه هر چه که به اردشير بابکان منسوب است مسکونند و مشهور است در کتاب تدوين رافعي مسطور که حصار شهرستان قزوين اکنون محلي است در ميان شهر شاپور ذوالاکتاف ساساني ساخته است

با توجه به قرارگیری این شهر در دامنه های البرز، زمستان های این شهر نسبتا سرد و برفی است. قزوین در فصل تابستان دارای آب و هوایی معتدل و نسبتا خنک است. اما بهترین فصل سفر به این منطقه، فصل بهار و ماه های اردیبهشت و خرداد می باشد، یعنی هنگامی که دشت ها و تپه های این استان آنقدر سبز است که منظره ای شگفت انگیز را جلوی چشمانتان قرار خواهد داد.

کاخ چهلستون
موزه شهر
بازار قزوین و سرای سعدالسلطنه
مسجد جامع قزوین
مسجدالنبی
حمام قجر
سردر عالی‌قاپو و خیابان سپه
حسینیه امینی‌ها
آرامگاه حمدالله مستوفی
شاهزاده حسین
دروازه تهران و در کوشک
آب‌انبارهای قزوین

کاخ و موزه چهلستون مهمترین اثر تاریخی قزوین و یکی از نمادهای این شهر است. این کاخ در زمان شاه تهماسب صفوی که قزوین پایتخت ایران بود، ساخته شد و از نمونه همنام خود در شهر اصفهان چند دهه قدیمی‌تر است. در حال حاضر، این کاخ از آن رو که قزوین از مراکز مهم خوشنویسی ایران بوده، به موزه خوشنویسی تبدیل شده و همه روزه از ساعت  9 تا 18 پذیرای بازدیدکنندگان است. کاخ چهلستون در میدان آزادی (سبزه میدان) قرار دارد.

موزه شهر در میدان آزادی (سبزه میدان) و در شرق باغ و عمارت چهلستون  قرار دارد. در این موزه که به معرفی تاریخ قزوین اختصاص پیدا کرده، آثاری از دوران پیش از تاریخ، دوران تاریخی و دوران اسلامی به نمایش درآمده است.  بسیاری از این آثار  از حفاری‌های دشت قزوین به دست آمده‌اند. موزه شهر نیز بجز روزهای سوگواری رسمی، همه روزه  از ساعت  9 تا 18 به روی گردشگران گشوده است.

بازار قزوین بازاری بزرگ با فضاهای متعدد و معماری بسیار شکوهمند است؛ به گونه‌ای که زیبایی راسته‌ها و سراهای آن، عموم گردشگران را مبهوت می‌سازد. کالبد کنونی این بازار مربوط به دوره صفویه و پس از آن است و بیشتر بناهای فعلی‌ در دوره قاجار ساخته شده‌اند. این بخش‌ها عبارتند از:
سرای سعدالسلطنه، سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی (سرای شاه)، تیمچه‌‌های روباز و سر پوشیده و راسته قیصریه.
جالب‌ترین بخش بازار کاروانسرای سعدالسلطنه است که لقب بزرگترین مجموعه کاروانسرای درون شهری ایران را یدک می‌کشد و از آثار دوره  ناصرالدین شاه قاجار است. این سرا و بازار مجاور آن، یعنی بازار وزیری، در سالیان اخیر به شایستگی مرمت شده‌اند و انتظار می‌رود که در آینده‌ای نزدیک،  به قلب گردشگری قزوین تبدیل شوند. مجموعه بازار قزوین در خیابان امام خمینی قرار دارد.

مسجد جامع قزوین روی پایه‌های یک آتشکده پیش از اسلام ساخته شده و بنای اولیه آن احتمالاً مربوط به دوره هارون‌الرشید عباسی است. این مسجد، کلکسیونی از معماری دوره‌های مختلف تاریخی را به نمایش می‌گذارد؛ چندان‌که آثار مهمی از دوره سلجوقی، صفوی و تا حدودی قاجار را در خود جای داده است. 
اکنون در شبستان غربی مسجد، موزه سنگ و سفال را برپا کرده‌اند که آثار موجود در آن مشتمل بر انواع سفالینه‌ها، سنگ‌نگاره‌ها، ارسی‌ها، کاشی‌ها و انواع گچبری‌های تاریخی است. مسجد جامع عتیق قزوین در خیابان سپه (شهدا) قرار دارد و هر روز از ساعت  9 تا 18 قابل بازدید است.

مسجدالنبی با 14هزار مترمربع مساحت، از بزرگترین مساجد تاریخی قزوین و یادگاری از دوران فتحعلیشاه قاجار است. این مسجد که گاه مسجد سلطانی نیز خوانده می‌شود، در خیابان امام خمینی، جنب بازار قزوین قرار گرفته و نمازجمعه این شهر در آن برگزار می‌شود. در مسجد در بیشتر ساعات روز باز و محل عبور و مرور رهگذران است.

حمام قجر از بزرگترین و قدیمی‌ترین حمام‌های قزوین و جایگاه موزه مردم شناسی این شهر است. این حمام برخلاف نام خود، در دوره صفویه، توسط یکی از سرداران شاه عباس ساخته شده و بیش از 400 سال قدمت دارد. در حمام قجر، جلوه‌هایی از تاریخ اجتماعی  قزوین را در سه بخش اقوام، آداب و رسوم و مشاغل به نمایش گذاشته‌اند. این حمام در خیابان عبید زاکانی واقع شده و زمان بازدید از آن همه روزه از ساعت 9 تا 30‌:19 است.

قزوین در دوره شاه تهماسب صفوی، دارای کاخی به نام عالی قاپو بود که اکنون تنها سردر شکوهمند آن باقی مانده است. این سردر رو به خیابان سپه (شهدا) چهره می‌گشاید که خود نخستین خیابان ایران به شمار می‌رود و حدود 500 سال قدمت دارد. این خیابان منبع الهام در ساخت خیابان چهارباغ عباسی در اصفهان بوده است.   

حسینیه امینی‌ها در واقع یک خانه بزرگ تاریخی است که برای انجام مراسم مذهبی بویژه سوگواری محرم مورد استفاده قرار می‌گیرد و به همین علت به حسینیه معروف شده است. این خانه با چند دست حیاط در دوره قاجار ساخته شده و متعلق به یکی از تجار بزرگ قزوین به نام «حاج محمدرضا امینی»  بوده است. زیباترین بخش خانه امینی‌ها سه تالار بزرگ و مجلل آن است که با ارسی‌های  9 دهنه و گره چینی شده از هم جدا می‌شوند. در حسینیه امینی‌ها به طور معمول بسته است اما سریدار آن همیشه در را به روی گردشگران می‌گشاید. این حسینیه در خیابان مولوی قرار دارد.

این آرامگاه هفت صد ساله با نمای آجری خود، یکی از زیباترین آثار تاریخی قزوین و متعلق به حمدالله مستوفی، مورخ بزرگ ایران در عصر ایلخانان مغول است. آرامگاه در خیابان طالقانی، کوچه مستوفی قرار گرفته و با وجود علاقه‌مندی گردشگران به دیدن آن، درهایش در بیشتر روزهای هفته بسته و موجب نارضایتی گردشگران است.

شاهزاده حسین فرزند دو ساله امام رضا(ع) بود که گفته می‌شود در خلال سفر تاریخی ایشان از مرو به خراسان در قزوین از دنیا رفت و در همین شهر دفن شد. بنای اصلی بقعه او از آثار دوره صفویه و از حیث معماری بسیار نفیس است. همچنین سر در این امامزاده یکی از نمادهای شهر قزوین به شمار می‌رود. برای دیدن و زیارت بقعه شاهزاده حسین، باید به خیابان جمهوری اسلامی، محله خندقبار رفت.

قزوین در دوره‌های مختلف تاریخی  مثل اکثر شهرهای کهن ایران برج و بارو و دروازه داشته که از آن میان تنها دو دروازه باقی مانده است. یکی دروازه تهران در جنوب شهر و در کنار میدان تهران قدیم است که باز یکی از نمادهای شهر قزوین به شمار می‌رود و دیگری  دروازه در کوشک که به سمت الموت و شکارگاه‌های شمال قزوین باز می‌شده و در انتهای خیابان آزادی (نادری)  جای دارد.

قزوین دارای آب انبارهای بزرگی است که برخی‌شان مانند آب انبار سردار بزرگ در خیابان راه‌آهن، جزو بزرگترین آب انبارهای ایران قرار می‌گیرند. در ضمن باید از آب‌انبار حاج کاظم در انتهای خیابان تبریز نام برد که شهرتش را مدیون سردر کاشیکاری، طاق رسمی‌بندی و کتیبه سنگی و دو بادگیر خود است. آب انبار مسجد جامع قزوین نیز در نوع خود بسیار دیدنی است.  آب انبارهای قزوین در روزهای پنجشنبه و جمعه و نیز تعطیلات رسمی از 9 تا 18 قابل بازدید هستند.

Don`t copy text!
WhatsApp chat