0
آیتم : 0
قیمت کل‪:‬ £0.00
مشاهده سبدتسویه حساب
0
آیتم : 0
قیمت کل‪:‬ £0.00
مشاهده سبدتسویه حساب

توراصفهان

استان اصفهان‌ مظهر مهم‌ترین‌ كانون‌ صنایع‌ دستی‌ ایران‌ است‌. در این‌ استان‌ علاوه‌ برصنایع‌ سنتی‌ استان‌ اصفهان‌، تولید دیگر صنایع‌ دستی‌ مهم‌ سایر مناطق‌ و استانهای‌ ایران‌ نیز رواج‌ دارد. تولیدات‌صنایع‌ دستی‌ استان‌ اصفهان‌ به‌ دلیل‌ رونق‌ نسبی‌ صنعت‌ توریسم‌ بازاری‌ درخور توجه‌ دارد.مهمترین‌ صنایع‌ دستی‌ رایج‌ استان‌ اصفهان‌ عبارتند از: قالی‌ بافی‌، زری‌ بافی‌، قلم‌ كاری‌، میناسازی‌، خاتم‌سازی‌، منبت‌ كاری‌، قلم‌ زنی‌، نقره‌ كاری‌، زیورآلات‌ زنانه‌، كاشی‌، سرامیك‌ كه‌ همراه‌ با سوهان‌ و گز… در شمارسوغاتی‌های‌ مهّم‌ استان‌ اصفهان‌ به‌ شمار می‌آیند.
غذاهای‌ محلی‌ ویژه‌ای‌ در مناطق‌ شهری‌ و روستایی‌ استان‌ اصفهان‌ تهیه‌ می‌گردند كه‌ از آن‌ جمله‌می‌توان‌ به‌ انواع‌ آش‌ (آش‌ هفت‌ قلم‌، آش‌ شلغم‌، آش‌ حبوبات‌، آش‌ جو، آش‌ بلغور و آش‌ جو)، انواع‌ آبگوشت‌(آبگوشت‌ عدس‌ و آبگوشت‌ اسفناج‌)، انواع‌ سوپ‌ (سوپ‌ لپه‌، سوپ‌ نخود و سوپ‌ گوجه‌فرنگی‌)، اشكنه‌ اصفهانی‌،انواع‌ خوراك‌ (خوراك‌ بادنجان‌، خوراك‌ دست‌ پیچ‌ و خوراك‌ كباب‌ كدو)، قیمه‌ ریزه‌، شامی‌ هویج‌، حریره‌، رشته‌شیر، تاس‌ كباب‌ سیب‌زمینی‌، خاگینه‌ با شیره‌، دم‌ پختك‌ ماش‌، اسلامبولی‌ پلو، كلم‌ پلو، سگمات‌، رب‌ انار، كیك‌كماج‌، هفت‌ ترشی‌ و ده‌ها نوع‌ خورشت‌ و چاشت‌ دیگر اشاره‌ نمود.استان اصفهان‌ مظهر مهم‌ترین‌ كانون‌ صنایع‌ دستی‌ ایران‌ است‌. در این‌ استان‌ علاوه‌ بر صنایع‌ دستی‌كه‌ قدمت‌ و اشتهار ملی‌ دارند، دیگر صنایع‌ دستی‌ مهم‌ سایر مناطق‌ و استانهای‌ ایران‌ نیز رواج‌ دارد.تولیدات‌صنایع‌ دستی‌ استان‌ اصفهان‌ به‌ دلیل‌ رونق‌ نسبی‌ صنعت‌ توریسم‌ بازاری‌ در خور توجه‌ دارد. مهم‌ترین‌ صنایع‌دستی‌ رایج‌ استان‌ اصفهان‌ عبارتند از: قالی‌ بافی‌، زری‌ بافی‌، قلم‌ كاری‌، مینا كاری‌، خاتم‌ سازی‌، منبت‌ كاری‌، قلم‌زنی‌، نقره‌ كاری‌، زیور آلات‌ دستی‌ زنانه‌، كاشی‌، سرامیك‌ كه‌ همراه‌ با سوهان‌ و گز و… در شمار سوغاتی‌های‌ مهّم‌اصفهان‌ می‌باشد.

در طول تاریخ به آسانی نمی‌توان رد شهر اصفهان را به طور پیوسته دنبال نمود. هر چند اصفهان در مرکز فلات ایران قرار داشت. به علت آن که در دوران پیش از اسلام گرانیگاه شاهنشاهی‌های هخامنشی تا ساسانی، قلمرو غربی این شاهنشاهی‌ها و به ویژه میان‌رودان بود، این شهر در کانون توجه این دودمان‌ها قرار نداشت. در طول تاریخ تا دوران اسلامی می‌توان در محل فعلی شهر اصفهان ردپای شهرهای مختلفی تحت نام‌های مختلف، محل‌های مختلف و حتی مردمان متفاوتی را پی‌گیری نمود.
شهر اصفهان از روزگاران کهن تا کنون به نامهای: آپادانا، آصف‌هان، اسباهان، اسبهان، اسپاتنا، اسپادنا، اسپاهان، آسپدان، اسپدانه، اسپهان، اسپینر، اسفاهان، اسفهان، اصباهان، اصبهان، اصپدانه، اصفاهان، اصفهان، اصفهانک، انزان، بسفاهان، جی، دارالیهودی، رشورجی، سپاهان، سپانه، شهرستان، صفاهان، صفاهون، گابا، گابیان، گابیه، گبی، گی، نصف جهان و یهودیه سرشناس بوده‌است.
جیِ باستانی
بنای اصفهان را به طهمورث، سومین پادشاه از سلسله پیشدادیان نسبت داده‌اند. اصفهان در تاریخ قدیم با نامِ گی در پارس علیا معرفی گردیده و نیز از آن، تحتِ عنوانِ گابای یا تابای نیز نام برده شده‌است.این شهر محلِ تقاطعِ راه‌های عمده و اقامتگاهِ سلطنتی پادشاهانِ هخامنشی نیز بوده‌است. استرابون جغرافی دان یونانی، از اصفهان به عنوانِ مرکز کشور ایران نام برده است.
یهودیه
زمانی که کورش بزرگ بابِل را گرفت و یهودیان را از اسارتِ نبوکدنصر شاه بابل نجات داد، شماری از یهودیان به فلسطین بازگشتند و شماری دیگر از آن‌ها به ایران آمدند و در این منطقه که به دارالیهودیه نامگذاری شد، اسکان یافتند. این منطقه در کنار منطقهٔ جی بود که بعدها این دو منطقه به یکدیگر متصل شد و شهر اصفهان را ایجاد کرد. ابن فقیه همدانی تاریخدان ایرانی قرن دهم میلادی می‌نویسد:
وقتی یهودیان از اورشلیم مهاجرت کردند و از نبوکدنصر فرار کردند، با خود مقداری از خاک و آب اورشلیم را بردند. آنها در هیچ جا ساکن نشدند بدون اینکه قبل از آن خاک و آب آن را مورد آزمایش قرار دهند. آنها اینکار را ادامه دادند تا به شهر اصفهان رسیدند. در آنجا استراحت کردند و خاک و آب آن را آزمایش کردند و آن را مشابه اورشلیم یافتند. وقتی آنجا ساکن شدند شروع به کاشتن در زمین کردند و فرزندان و نوادگان خود را به دنیا آوردند و امروزه نام این منطقه یهودیه است.
این روایت توسط تاریخدانان دیگری نظیر موسس خورناتسی، الاصطخری، ابن حوقل، المقدسی، یاقوت حموی، ابوالفدا و ابن خلدون نیز عیناً تکرار شده است.
دورانِ ساسانیان
در دوران ساسانیان به دستور یزدگرد اول یک پادگان نظامی احتیاطی برای آموزش و اعزام نیروی کمکی احداث گردید – بغیر از این پادگان نیز سه مرکز نظامی در مرو و گرگان و تیسفون نیز بوجود آمده بود. این مراکز دارای نیروی ثابت بوده و فقط سپاهان برای تعلیم و اعزامِ نیروی کمکی پیش بینی شده بود.
اصفهان کنونی در قدیم گابای (جی) نام داشت و در آغاز مرکز قبیله پَرِتاکِن (که نام فریدن از آن به‌جا مانده) بوده‌است.
به نظر می‌آید نام اسپهان (به معنی جایگاه ارتش) از روزگار ساسانیان به بعد جایگزین نام گی شده‌باشد. آن‌گونه که در سرگذشت‌نامه‌ها آمده، سواره‌نظام ساسانی به هنگام صلح در سبزه‌زارهای پیرامون اسپهان به‌ویژه در بخش غربی این شهر تا دامنه‌های کوه‌ها و سرچشمهٔ زاینده‌رود استقرار می‌یافت. اسپهان از آن‌جا که ولیعهدنشین ساسانیان بود امتیازی نسبت به شهرهای ایران آن زمان به‌دست‌آورد. در زمان ساسانیان گاه اسپهان و گاه ارمنستان ولیعهدنشین شاهنشاهی ایران بود ولی اسپهان این امتیاز دیگر را نیز داشت که نشیمن‌گاه و قلمرو نفوذ واسپوهران یا اعضای هفت خانواده بزرگ ایرانی صاحب نفوذ در پادشاهی نیز بود.
هر چند در دوران اسلامی منطقه جغرافیایی اطراف شهر نام اَسپاهان که نام تقسیم‌بندی حکومتی زمان ساسانیان بوده‌است را حفظ کرده‌است. در هنگام حمله اسکندر مقدونی به ایران، این شهر مرکز گابیوها بوده‌است و از آن تحت عنوان گابای یا تابای نام برده شده‌است. معمولاً تصور می‌شود که قسمتِ ساسانی نشین اصفهان که جی نام داشت توسط خسرو اول ایجاد شده است. از این رو احتمالاً حضور یهودیان در این منطقه قبل از حضور ساسانیان بوده است.
سده‌های نخست اسلامی
در سده‌های آغازین اسلامی، منابع اسلامی از دو شهر در مکان فعلی شهر اصفهان نام می‌برند؛ شهری بنام جَی در مکان فعلی محله جی و دیگری شهری در سه کیلومتری غرب جی با نام یهودیه که جمعیتی قابل توجه از یهودیان را در خود جای داده بود. نام جی بعدها به شهرستان و تغییر پیدا کرد و از یهودیه با عنوان جهودستان نیز یاد شده‌است. عرب‌ها اسپهان را در سال ۲۳ هجری تصرف کردند و این شهر نیز مانند دیگر شهرهای ایران تا آغاز سدهٔ چهارم هجری زیر سلطهٔ اعراب قرار داشت. در زمان خلیفه منصور عباسی در دهکدهٔ خشینان (احمدآباد امروزی) کاخی بزرگ بنا شد و بارویی به گرد شهر اصفهان کشیده‌شد و خشینان به جویباره (یهودیه) پیوسته‌شد.
دیلمیان
در سال ۳۱۹ ه.ق. مردآویج زیاری با سپاهش از گیلان، اصفهان را آزاد کرد و این شهر را به پایتختی برگزید و جشن سده را با شکوه بسیار در این شهر برپا کرد. در سال ۳۲۷ قمری این شهر به دست رکن‌الدوله دیلمی افتاد که وی نیز اصفهان را پایتخت خود قرار داد. پس از آن شهر اصفهان پیشرفت پیشین خود را بازیافت و کانون گرد هم آمدن دانشوران و سرایندگان شد.
دوره سلجوقی
در بهار ۴۴۲ هجری قمری طغرل سلجوقی اصفهان را پس از یک محاصره طولانی و ویرانگر گشود. البته شهر به زودی به تدبیر ابولفتح مظفر نیشابوری که از طرف طغرل به حکومت اصفهان منسوب شده بود، بازسازی شد، ۵۰۰٬۰۰۰ دینار خرج ساخت بناها شد و سه سال از مردم هیچ مالیاتی گرفته نشد. توسعهٔ سریع شهری، مردمی که در جریان درگیری‌ها گریخته بودند را دوباره به شهر کشاند، همچنین طغرل پایتخت حکومتش را از ری به اصفهان منتقل کرد. گسترش شهر در زمان آلب ارسلان نیز ادامه یافت، اما در دوران ملکشاه و وزیر باتدبیرش خواجه نظام الملک طوسی بود که شهر به اوج شکوهش رسید به طوری که جمعیت شهر دو برابر شد و بناهای بسیاری در آن ساخته شد.
دوره صفوی
در سال ۱۰۰۶ هجری قمری شاه عباس صفوی پایتخت صفویه را از قزوین به اصفهان منتقل کرد، مؤلف عالم آرای عباسی سبب این انتقال را علاقه شاه عباس به طبیعت اصفهان می‌داند. دوری از مرزها، کاهش دادن قدرت قزلباشان، بهبود تجارت و ترس شاه عباس از پیشگویی منجمانی که ماندنش را در قزوین برای جانش خطرناک دانسته بودند از دیگر دلایل ذکر شده برای این انتقال است. گزیدن اصفهان به عنوان پایتخت توسط شاه عباس، نتایج مثبتی برای این شهر به بار آورد، مسجدها، آب‌انبارها و کاروانسراهای بسیاری در شهر ساخته شد، به ابتکار شیخ بهایی شبکه‌های کامل ارتباطی و آبیاری پدید آمد و با بنیان نهادن شهر بازرگانی نجف آباد در چند کیلومتری غرب اصفهان برای تهیه آذوقه شهر، زیربنای زراعی استواری برای پایتخت جدید پدید آمد.
اصفهان در روزگار شاه عباس اول تا مرگ شاه عباس دوم برتر از همهٔ شهرهای خاورزمین بوده است. در این روزگار، با افزوده شدن کوی‌های (:محلات) چهارگانهٔ (عباس‌آباد، جلفا، گبرآباد و اسپهان) نمای پایتخت صفوی از قسطنطنیه هم بزرگ‌تر و زیباتر بودوشهر اصفهان در روزگار اوج شکوه خود ۱۳۷ کاخ، ۱۶۲ مسجد، ۴۸ مدرسه، ۲۷۳ حمام و ۱۲ گورستان داشت،
دوره قاجار
مسعودمیرزا ظل‌السلطان (پسر ناصرالدین‌شاه قاجار) از سال ۱۲۸۸ حاکم اصفهان شد و در سال‌های پس از آن حکومت ایالت‌های فارس، کردستان، لرستان و یزد نیز به او داده شد. او همواره مایل به داشتن نیروی نظامی شخصی بود. در اصفهان فوج‌های نظامی با لباس و اسلحهٔ ارتش اتریش تشکیل داد و برای تعلیم دادن آنها از آلمان معلم‌های نظامی استخدام کرد. ناصرالدین شاه که از خودسری‌های ظل‌السلطان در اصفهان بیم داشت، او را شبانه از تمام حکومت‌های خود عزل کرد و تنها شهر اصفهان را برایش باقی گذاشت.
فرمانروایی سی و چهار ساله مسعودمیرزا ظل‌السلطان بر اصفهان، با ویرانی بیش از ۵۰ اثر و بنای تاریخی و باغ ایرانی در این شهر همراه بود. یکی از جهانگردان اروپایی در آن زمان نوشته است:
«متأسفانه ظل‌السلطان از خیابان خوش‌منظره و فرح‌آور چهارباغ مانند سایر آثار باستانی چیزی باقی نگذاشته، جدول‌های سنگی را پرکرده و حواشی آنها را فروخته و نقاشی‌های تاق‌ها و دیوارها را هم محو کرده است. جای قصرها و عمارت‌های خالی صفوی را هم با ایجاد مزارع گرمک و خیار اشغال کرده است.»
لرد کرزن هم که در سال‌های پایانی فرمانروایی قاجاریان به ایران آمده بود دربارهٔ این ویرانی‌ها چنین می‌نویسد:
«مسجد و عمارت سلطنتی اصفهان را از بیخ و بن کندند. آن عمارت هفت‌دست و آیینه‌خانه و نمکدان با نقشه‌های عجیب و آیینه‌های بزرگ شفاف و حوض‌های یکپارچه که از سنگ‌های مرمر صاف شفاف تراشیده شده و سلاطین با مخارج گزاف بنا نهاده‌اند، تمام خراب و به جای آنها جز تپه‌خاکی غم‌انگیز و ملالت‌خیز باقی نمانده است».
پس از شهریور ۱۳۲۰
در نتیجه اشغال ایران توسط قوای متفقین، اصفهان به محل نزاع نیروی‌های محلی مبدل شد. علاوه بر بختیاریها، روحانیون و حضور اکبرمیرزا مسعود صارم السلطنه، این شهر که در نتیجه صنعتی‌شدن دوره رضاشاه نیروی کار فراوانی را در خود جای داده‌بود از نقاط تأثیرگذاری حزب توده نیز بود.
دوره انقلاب اسلامی و پس از آن
در ۱۴ مرداد ۱۳۵۷ تظاهرکنندگان اصفهانی که برای هفتم کشته شدگان حادثه مشهد به خیابان‌ها آمده بودند و البته برخی شان نیز مسلح بودند بیشتر قسمت‌های شهر را به تصرف درآورند و آیت الله خادمی را که چندی پیش از آن بازداشت شده بود آزاد کردند، ناآرامی‌های دو روزه اصفهان با اعلام حکومت نظامی توسط دولت و با هجوم نیروهای ارتش، پایان یافت. این نخستین بار از سال ۱۳۳۲ بود که در مرکز یک استان حکومت نظامی اعلام می‌شد. پس از انقلاب ساخت و ساز به شغلی پرسود بدل شد که نتیجه آن جایگزینی خانه‌های سابق با آپارتمان‌های چندین طبقه بود. این امر سبب نزاع دائمی روشنفکران طرفدار حفظ میراث تاریخی و سازندگان و طراحان عملگرا شد، نمونه آن نزاع بر سر برج جهان‌نما و فروش چندین هکتار باغ‌های اطراف کارخانه نساجی به فعالین بخش املاک و مستغلات است.

همانطور که می دانیم اصفهان شهری است که ۳ آب و هوای مختلف در فصل های مختلف سال در آن دیده می شود. برای مثال اصفهان زمستان های بسیار سرد و تابستان های بسیار گرمی دارد. همچنین آب و هوای گرم و خشک در این محدوده در فصل بهار بسیار دیده می شود. اگر دوست دارید درباره بهترین زمان سفر به اصفهان در بهترین شرایط آب و هوایی اطلاع بیشتری به دست بیاورید پیشنهاد می کنم خواندن ادامه این مقاله را از دست ندهید.

سی‌وسه‌ پل
عمارت عالی‌قاپو
میدان نقش جهان
پل خواجو
مدرسه چهار باغ
باغ پرندگان
باغ گل‌ها
چهل‌ستون
موزه هنرهای تزئینی
آتشگاه
عمارت هشت بهشت
کلیسای وانک
بازار قیصریه
مسجد شیخ لطف‌الله
منار جنبان
مسجد جامع اصفهان

از مشهورترین اماکن دیدنی اصفهان ، اثری است تاریخی و بسیار زیبا و تماشایی که به «سی‌وسه پل» شهرت دارد. این اثر تاریخی، یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه های گردشگری اصفهان است که قدمت آن به پادشاهی شاه عباس صفوی بازمی‌گردد.

جالب است بدانید که این مکان دیدنی را «پل الله‌وردی خان» نیز می‌نامند که سازندگان آن را در اوایل قرن ۱۱ هجری قمری روی یکی دیگر از جاذبه های گردشگری اصفهان ، یعنی «رودخانه زاینده‌رود» احداث کرده‌اند.

سی‌وسه پل را می‌توان از زیباترین جاهای دیدنی اصفهان در شب معرفی کرد که چشم هر بیننده و گردشگری را به خود خیره می‌سازد.

از دیگر جاهای دیدنی اصفهان، بنایی است تاریخی و متعلق به دوران حکومت صفویان که به نام «عمارت عالی‌قاپو» نامگذاری شده است. البته این جاذبه گردشگری اصفهان در دوران گذشته به نام‌های دیگری مانند «دولت‌خانه مبارکه نقش‌ جهان» و «قصر دولت‌خانه» شهرت داشت. کاخی بسیار زیبا که با ارتفاعی برابر با ۳۸ متر، از نمادهای قدرت بالای حکومت صفوی و از دیگر شاهکارهای معماری در تاریخ ایران شناخته می‌شود.

به طور یقین، یکی از زیباترین جاذبه های گردشگری اصفهان ، «میدان نقش جهان» است که بیشتر مسافران و گردشگران داخلی و خارجی، آن را از شگفت انگیزترین جاهای دیدنی اصفهان در شب معرفی می‌کنند. نقش جهان در واقع میدانی است قدیمی و البته بسیار زیبا که در دوران حکومت تیموریان ساخته شده است.

شاید از دلایل منحصر به فرد بودن میدان نقش جهان در مقایسه با دیگر جاذبه های گردشگری اصفهان ، وجود چندین اثر تاریخی و ارزشمند ایران مانند «سردر قیصریه»، «مسجد شیخ لطف‌الله» و «عمارت عالی‌قاپو» در این میدان زیبا است که بر شهرت آن نیز افزوده است.

از شاهکارهای معماری در حوزه‌ پل‌سازی جهان، اثری است تاریخی و فوق‌العاده زیبا به نام «پل خواجو» که در زمان حکومت تیموریان ساخته شده است.پل خواجو از جاذبه های گردشگری و یکی از دوست‌داشتنی‌ترین جاهای دیدنی اصفهان در شب است که نورپردازی قابل تحسینی که در آن انجام شده است، بر زیبایی و جذابیت این مکان دیدنی، افزوده است.همچنین پل خواجو در فصل زمستان، درست زمانی که فرشی سپید از دانه‌های برف آن را سفیدپوش کرده است، به یکی از بدیع‌ترین مکان های گردشگری در زمستان تبدیل می‌شود.

معمولا برای مسافرت به اصفهان و تماشای مکان های دیدنی و تاریخی این شهر کهن، فصل بهار و ایام نوروز انتخاب می‌شود؛ ولی بد نیست با زیبایی‌ها و جاهای دیدنی اصفهان در فصل پاییز نیز آشنا شوید.یکی از این جاذبه های گردشگری اصفهان در فصل پاییز ، «مدرسه چهارباغ» است که به دلیل قرارگیری در «خیابان چهارباغ» به این نام شهرت یافته است.حضور درختان متعدد در اطراف و داخل مدرسه چهارباغ، فضایی رویایی و دلنشین را در فصل زیبای پاییز ایجاد می‌کند که می‌توان از این اثر کهن به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی اصفهان در پاییز نام برد.از ویژگی‌های معماری در این جاذبه گردشگری اصفهان، کاشی‌کاری‌ها و تزئینات طلا و نقره است که در قسمت‌های مختلف آن انجام شده است.

«باغ پرندگان» یکی از زیباترین جاذبه های گردشگری اصفهان و از پرطرفدارترین اماکن دیدنی در اصفهان است که نه تنها در فصل گرم سال، بلکه در دیگر فصل‌های سال از دیدنی های محبوب به‌شمار می‌رود. خوشبختانه مسئولان این مکان دیدنی، با تدابیر و راهکارهای قابل توجه و موثری که برای اداره و نگهداری آن انجام داده‌اند، توانسته‌اند گام بزرگی در جذب گردشگران و مسافران در تمام فصول سال، به ویژه فصل زمستان بردارند و این مکان دیدنی را به یکی از جاهای دیدنی اصفهان در زمستان هم، تبدیل کنند.باغ پرندگان اصفهان زیستگاه حدود ۴ هزار قطعه پرنده در گونه‌های مختلف است که سقفی از تور به مساحت ۴۰ هزار متر مربع روی آن قرار دارد. این سقف روی ستون‌هایی که ارتفاع آن‌ها از ۲۲ متر تا ۲۵ متر برآورد شده، ساخته شده است.

گل یکی از زیباترین و محبوب‌ترین آفریده‌های خالق هستی است که جهان به خود دیده است. حال اهمیت دادن به رشد و پرورش این نعمت الهی در تمامی قرن‌ها به ویژه در عصر حاضر، امری بسیار ضروری و لازم است.دلیل این مسئله را نیز می‌توان خطراتی که دنیای تکنولوژی و زندگی صنعتی، طبیعت و محیط زیست را تهدید می‌کند، عنوان کرد. خوشبختانه در اصفهان مکان های دیدنی و فضاهای سبز متعددی وجود دارد که یکی از زیباترین و محبوب‌ترین آن‌ها «باغ گل‌ها» است.این باغ که علاوه بر تفریحی بودن، فرهنگی، آموزشی و تحقیقی نیز است، حضور چشمگیری از گردشگران و مسافران را در فصل پاییز و زمستان شاهد است و به عنوان یکی دیگر از جاهای دیدنی اصفهان در پاییز و زمستان شناخته می‌شود.

«باغ چهل‌ستون» از دیگر جاهای دیدنی اصفهان است که مساحت آن برابر با ۶۷ هزار متر مربع عنوان شده است. «جهان‌نما» نام دیگر این جاذبه‌ گردشگری اصفهان است.جالب است بدانید که باغ، در ابتدا به صورت کلاه فرنگی ساخته شده است و به همین دلیل آن را به عنوان ساختمان نخستین کاخ چهل‌ستون معرفی می‌کنند.نکته‌ قابل توجهی که در مورد کاخ چهل‌ستون، وجود دارد، وجه تسمیه و علت نامگذاری این جاذبه گردشگری اصفهان است.چهل‌ستون که شهرت خود را مدیون معماری زیبا، آیینه‌کاری‌های استادانه، نقاشی‌های بزرگ دیواری و ستون‌هایی از جنس چوب است، در واقع متشکل از ۲۰ ستون است. ولی به دلیل انعکاس تصویر این ستون‌ها در حوض مقابل آن، «چهل‌ستون» نامیده می‌شود.

از دیگر جاهای دیدنی اصفهان در پاییز و زمستان ، مکانی است فرهنگی، تاریخی و هنری که به نام «موزه هنرهای تزئینی» نامگذاری شده است.این جاذبه گردشگری اصفهان را به دلیل فضای سرپوشیده‌ای که دارد، می‌توان گزینه‌ای مناسب در فصل سرما درنظر گرفت و از این رو یکی از جاهای دیدنی اصفهان در پاییز و از مکان های دیدنی این شهر در زمستان محسوب می‌شود.خط و کتابت، آثار لاکی و روغنی، نگارگری، آثار چوبی، آثار فلزی، دستبافته‌ها و آبگینه و سرانجام سفال و چینی، بخش‌های هفت‌گانه‌ موزه را تشکیل می‌دهد.بد نیست بدانید که این موزه در یک ساختمان تاریخی به نام «عمارت رکیب‌خانه» ـ یکی از بناهای تاریخی که در عصر یازدهم هجری قمری و در زمان شاه عباس اول احداث شده ـ دایر است.

از دیگر جاذبه های گردشگری اصفهان ، «آتشگاه» یا «کوه آتشگاه» است که قدمت آن به دوران ایران باستان باز می‌گردد. این اثر باستانی در فاصله ۸ کیلومتری از مرکز شهر اصفهان قرار دارد و در فاصله کمی از «زاینده‌رود» روی کوهی قرار گرفته است.آتشگاه که یکی از قدیمی ترین جاهای دیدنی اصفهان است، در زمان پهلوی بازسازی و مرمت شد و همچنان میزبان حضور گردشگران و مسافران است.

«عمارت هشت بهشت» یکی دیگر از جاهای دیدنی اصفهان است که در بعضی از فصل‌های سال، به دلیل موقعیت مکانی، زیبایی خیره‌کننده‌ای دارد.فضای سبز اطراف عمارت و حوض هشت‌ضلعی زیبا در وسط سرسرا، چشم‌اندازی زیبا و رویایی نه فقط در بهار و تابستان، بلکه در پاییز و زمستان را به گردشگران هدیه می‌دهد.از این رو می‌توان عمارت یا باغ هشت بهشت را از آن دسته جاذبه های گردشگری اصفهان نام برد که می‌تواند به عنوان یکی دیگر از جاهای دیدنی اصفهان در پاییز ، درنظر گرفته شود.عمارت هشت‌ بهشت، در دو طبقه و قسمت مرکزی آن به صورت ۴ صفه احداث شده است. معماری زیبا و تحسین‌برانگیز این بنای تاریخی، زیبایی قابل توجهی را برای آن به ارمغان آورده است و همواره این بنای تاریخی و زیبا یکی از محبوب‌ترین جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی اصفهان شناخته می‌شود.

اگر در فصل سرد سال، عازم اصفهان هستید و قصد دارید از جاذبه های گردشگری این شهر زیبا و دوست‌داشتنی بازدید کنید، «کلیسای وانک» یکی از بهترین گزینه‌های پیش روی شما است.این بنای تاریخی دارای قدمتی حدود ۴ قرن است و تاریخچه ساخت آن به سال ۱۶۵۵ میلادی بازمی‌گردد.پلان داخلی کلیسای وانک نمونه‌ای از معماری ارمنی است و در مقابل، نمای خارجی آن به سبک معماری ایرانی ساخته شده است و همین امر از نکات جالب توجه در مورد این بنای تاریخی است. نقاشی‌هایی زیبا روی تمامی دیوارها، ساق گنبد، طول گنبد، تمامی زاویه‌های داخل کلیسا و طاق‌نماها که با استفاده از رنگ روغن به زیبایی نقش بسته است، مشاهده می‌شود و جذابیت این مکان را دو چندان کرده است.

از دیگر جاهای دیدنی اصفهان ، «بازار قیصریه» این شهر است که در بین مسافران و گردشگران از شهرت بالایی برخوردار است. نام دیگر این بازار تاریخی، «بازار شاهی» نام دارد که قدمت آن به دوران حکومت صفویان باز می‌گردد.بازار قیصریه که یکی از جاذبه های گردشگری اصفهان است، دربردارنده مجموعه‌ شگفت‌انگیز تاریخی و بهره‌مند از معماری بسیار زیبا و ستودنی است که به دلیل وسعت زیاد بازار، در گروه بزرگ‌ترین بازارهای قدیمی سراسر جهان، قرار گرفته است.سرپوشیده بودن این مکان می‌تواند یکی از گزینه‌های مناسب برای گردش در ایام سرد سال درنظر گرفته شود و انتخابی مناسب به عنوان یکی از جاهای دیدنی اصفهاندر زمستان و پاییز باشد.

یکی دیگر از بناهای تاریخی که در شهر اصفهان واقع شده است و به عنوان یکی از پربازدیدترین مکان های دیدنی اصفهان شناخته می‌شود، «مسجد شیخ لطف‌الله» است که در در میدان نقش جهان قرار دارد.این مسجد تاریخی با معماری زبردست به نام «محمدرضا اصفهانی» به استادی و هنرمندی تمام در دوران حکومت شاه عباس اول، ساخته شده است.مسجد شیخ لطف‌الله را یکی دیگر از شاهکارهای هنر معماری ایرانی معرفی می‌کنند و کاشی‌کاری‌های هنرمندانه و تزئیناتی که در بخش‌های مختلف این بنای تاریخی صورت گرفته است، باعث حیرت و تحسین بازدیدکنندگان می‌شود.

«منارجنبان» شاهکار دیگر معماری ایرانی در شهر اصفهان است که امروزه از آن به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری اصفهان و از شگفت‌انگیزترین جاهای دیدنی این شهر، یاد می‌شود.معماری جالب و منحصر به فرد این اثر دیدنی، آن را متمایز از دیگر بناهای تاریخی کرده است. دلیل شهرت این جاذبه گردشگری به منارجنبان، تکان خوردن مناره و لرزیدن تمامی ساختمان هنگام حرکت دادن یکی از مناره‌ها است.

اگر اهل بازدید از بناهای مذهبی ایران هستید، «مسجد جامع» می‌تواند یکی از مناسب‌ترین مکان های دیدنی و از مهم‌ترین جاذبه های گردشگری اصفهان در گروه بناهای مذهبی باشد.این مسجد زیبا و تاریخی که لقب کهن ترین ساختمان اصفهان را نیز به خود اختصاص داده است، بارها مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته است.جالب است بدانید که پس از تحقیقات و کاوش‌هایی که روی مسجد انجام شده است، باستان‌شناسان موفق به کشف آثاری بسیار قدیمی از دوران «آل بویه» و عصر سوم هجری شده‌اند.

قبل از رزرو با کانتر مربوطه تماس بگیرید
Don`t copy text!
WhatsApp chat